“علی‌الاصول” چه نیست؟
وحید یامین‌پور: گفت: برخی از مردم معتقدند «علی الاصول نظر دیگری داشتم» یعنی نباید آتش‌بس را می‌پذیرفتیم و باید همواره جنگ را ادامه می‌دادیم.
گفتم: ایشان صلاح ندانستند درباره‌ی «نظر دیگر» فعلا حرفی بزنند. ولی قاعدتاً نمی‌توان تصور کرد که ایشان یک جنگ بی‌پایان را در نظر داشته‌اند. چه بسا درباره‌ی زمان مذاکره یا کیفیت مذاکره یا طرف مذاکره یا مفاد مورد مذاکره نظر دیگری داشته‌اند. به هر حال فعلا یقینی نمی‌دانیم.
گفت: الان که آشکار شده نظر دیگری داشتند باید در تجمعات فشار بیاوریم که مذاکرات رها بشود و به سرانجام نرسد؟
گفتم اینکه خلاف صریح نظر معظم‌له است. ایشان تحقق تعهدات را مطالبه کرده‌اند. بنابراین رفتار ما (در مطالبه و نظارت) باید در مسیر کمک به تحقق جمیع تعهدات طرف مقابل باشد نه شکست خوردن اصل آن. اینکه ایشان نامه‌ی خود را «بعد» از امضای یادداشت تفاهم منتشر کردند هم نشانه‌ایست که نمی‌خواستند جلوی آنرا بگیرند.
گفت: ولی معلوم شد حضرات عضو شعام با ولایت زاویه دارند و در ولایت پذیری لنگ میزنند؛ حتی فرماندهان!
گفتم: این‌را چطور می‌توان درباره‌ی همه احراز کرد؟ رای اعضای شعام ازجمله فرماندهان در مرحله‌ی پایانی تنظیم یادداشت تفاهم بوده؛ ما از کجا می‌دانیم که در مراحل قبلی که احتمال دارد نظر متفاوت رهبری مربوط به آن مراحل باشد، برخی از این اعضا هم‌نظر با ایشان بوده‌اند یا نه؟! حق نداریم به این راحتی درباره ولایتمداری که مقوله‌ای سخت و ذومراتب است براحتی مدیون شخصیتهایی بشویم که عمرشان را در راه اسلام و وطن صرف کرده‌اند.
گفت: پس هدف ایشان از تصریح براینکه علی‌الاصول نظر دیگری داشتند و تعهد رئیس‌جمهور را علنی کردند،چه بود؟
گفتم: احتمالاً این تصریح اشاره‌ای به «خطای محاسباتی» برخی مسئولان و جلوگیری از خوشبینی افراطی نسبت به مذاکرات در میان آنهاست و پیام به آن طرف که گمان نکند مذاکره و توافق با آمریکا یک خواست جمعی و مورد نیاز جمهوری‌اسلامی است.
رهبری با این پیام صریح، بر فاصله‌گذاری مبنایی و آرمانی و وجودی با آمریکا تاکید کردند و راه را برای احتمالات بعدی باز گذاشتند؛ هرچند به مصالحی و در مقطعی با آنها وارد مذاکره شده باشیم.
بدون نظر! اولین نفر باشید