ویتامین‌هایی که خستگی را شکست می‌دهند

خستگی یکی از مواردی است که اغلب به‌درستی درک نمی‌شود. به‌ جای اینکه صرفا سبک زندگی پرمشغله را مقصر بدانیم، بهتر است بررسی کنیم که آیا بدن دچار کمبود مواد مغذی شده که هر روز به آن‌ها نیاز دارد یا خیر. اگرچه ویتامین‌ها و مواد معدنی ممکن است تنها به مقدار اندکی مورد نیاز باشند، هنگامی که بدن دچار کمبود این ریزمغذی‌ها می‌شود، فعالیت‌های آن کند شده و این امر به خستگی، ازپاافتادگی و خستگی مزمن می‌انجامد. البته این به معنای این نیست که به طور خودسرانه کمبودهای ویتامینی بدن را جبران کنیم و حتما در این زمینه مشورت با پزشک ضروری است. اما این ویتامین‌ها که کمبود آن‌ها بدن را دچار خستگی می‌کند، کدام هستند؟

ویتامین B۱۲

ویتامین B۱۲ نقشی حیاتی در تولید گلبول‌های قرمز سالم و حفظ عملکرد طبیعی اعصاب ایفا می‌کند. در صورت کمبود این ویتامین، بدن قادر به تولید گلبول‌های قرمز سالم و کافی برای انتقال مؤثر اکسیژن نخواهد بود. افراد مبتلا به کمبود ویتامین B۱۲ اغلب نوعی خستگی را توصیف می‌کنند که با خستگی معمولی تفاوت دارد. آن‌ها همچنین ممکن است دچار ضعف، احساس گزگز در دست‌ها یا پاها، سرگیجه، کاهش تمرکز یا تنگی نفس هنگام انجام فعالیت‌های ساده شوند.

ویتامین D

ویتامین D اغلب با سلامت استخوان‌ها مرتبط دانسته می‌شود، اما نقش آن بسیار فراتر از این است؛ این ویتامین از عملکرد عضلات، سیستم ایمنی و قدرت کلی جسمانی پشتیبانی می‌کند. بسیاری از افرادی که سطح ویتامین D پایینی دارند، از خستگی مداوم، دردهای عضلانی و کاهش استقامت بدنی شکایت دارند. قرار نگرفتن کافی در معرض نور خورشید همچنان یکی از دلایل اصلی کمبود این ویتامین است، به‌ویژه در میان کسانی که بخش عمده‌ای از روز را در فضاهای بسته سپری می‌کنند.

ویتامین C

یکی از عملکردهای کمتر شناخته‌شده ویتامین C، کمک به جذب آهن موجود در مواد غذایی توسط بدن است. جذب بهتر آهن به معنای برخورداری از گلبول‌های قرمز سالم‌تر و بهبود اکسیژن‌رسانی در سراسر بدن است. در صورت کمبود ویتامین C، افراد ممکن است علاوه بر احساس خستگی، علائمی همچون کبودی‌های مکرر، خونریزی لثه، کند شدن روند ترمیم زخم و بهبودی ضعیف پس از بیماری را تجربه کنند.

ویتامین B۱ (تیامین)

هر وعده غذایی انرژی‌بخش است، اما بدن برای تبدیل کربوهیدرات‌ها به سوخت قابل‌مصرف، همچنان به تیامین نیاز دارد. در صورت کمبود ویتامین B۱، روند تولید انرژی کند می‌شود و این امر بر عضلات، اعصاب و مغز تأثیر می‌گذارد. ممکن است خستگی، مدت‌ها پیش از بروز علائم عصبی شدیدتر، پدیدار شود.

آهن

کمبود آهن همچنان یکی از کمبودهای تغذیه‌ای اصلی در جهان است و یکی از علل اصلی کم‌خونی محسوب می‌شود. آهن به تولید هموگلوبین، پروتئینی درون گلبول‌های قرمز خون که حمل اکسیژن را عهده‌دار است، کمک می‌کند. وقتی ذخایر آهن تخلیه می‌شوند، عضلات و اندام‌ها اکسیژن کمتری دریافت می‌کنند و حتی انجام ساده‌ترین کارها نیز خسته‌کننده می‌شود.

منیزیم

منیزیم در بیش از ۳۰۰ واکنش آنزیمی در بدن شرکت می‌کند. این ماده از حرکت عضلات، ارتباط عصبی، تنظیم قند خون، کیفیت خواب و تولید انرژی پشتیبانی می‌کند. افرادی که کمبود منیزیم دارنداغلب از خستگی مداوم، گرفتگی عضلات، خواب نامناسب، تحریک‌پذیری یا خلق و خوی بد شکایت دارند.

فولات ویتامین (B۹)

فولات برای تولید گلبول‌های قرمز سالم و حمایت از رشد طبیعی سلول‌ها ضروری است. هنگامی که سطح فولات کاهش می‌یابد، بدن در تولید تعداد کافی گلبول‌های خونی سالم دچار مشکل می‌شود. این وضعیت ممکن است منجر به ضعف، تنگی نفس، تحریک‌پذیری و خستگی مداوم شود.

پتاسیم

پتاسیم به انقباض صحیح عضلات کمک می‌کند و سیگنال‌های عصبی را تنظیم می‌کند. با کاهش سطح پتاسیم، عملکرد عضلات دچار اختلال می‌شود. افراد ممکن است دچار ضعف، گرفتگی عضلانی، کاهش توانایی تحمل فعالیت بدنی و خستگی شوند؛ این خستگی هنگام انجام فعالیت‌های جسمانی محسوس‌تر است.